Bazaar groot winkelfestijn


bazar-e Vakil (foto Flick/Indigoprime)

Zondags zijn we in Shiraz naar de bazaar Bazar-e Vakil gegaan. De bazaars hier in Iran zijn ‘s avonds op z’n mooist om te bezoeken. Het is een groot winkelfestijn en de Iraniërs zijn er dol op om in de bazaar te paraderen en op koopjes te jagen. Trotse jonge vaders lopen met soms pasgeboren baby’s op hun arm en de moeders hebben hun handen vrij om uitgebreid te winkelen.

Maandag 7 mei

Een bezoek aan Persepolis is een must als je in Iran bent en is hetzelfde als de Keukenhof voor Japanners. Persepolis is niets anders dan een verzameling stenen waarvan er nog een aantal op elkaar staan en je daardoor nog enigszins een idee kunt krijgen van hoe zo’n stad er in de oudheid moet hebben uitgezien.
Bij het zien van een dergelijke ruïnestad kun je je alleen maar afvragen hoe men in die tijd dergelijke bouwwerken heeft kunnen maken met de toenmalige primitieve middelen.
De temperatuur liep aardig op en het is zielig om te zien dat de Iraanse vrouwen met hun zwarte chadors in een hitte van zo’n 35 graden rondlopen. Zo’n zwart kleed werkt in de zon als een soort warmtecollector en zij moeten het toch bloedheet hebben. Netty draagt al de tijd witte kleding met een wit-kanten hoofddoek juist om de warmte wat af te weren en de Iraanse vrouwen vinden het prachtig. Zij loopt er bij als de Heilige Maagd Maria, ook al is het maagdelijke er al lang van af. Vele vrouwen komen op haar af en schudden haar de hand en wensen ons welkom in Iran, anderen willen met haar op de foto.

Het eten is hier erg eentonig en mijn broekriem, die ik na de eerste 14 dagen met een gaatje moest oprekken, kan nu weer terug naar zijn oorspronkelijke gaatje van aan het begin van onze reis. Wij ontbijten ‘s morgens in het hotel en eten de warme maaltijd om een uurtje of 6. En de warme maaltijd is tot dusver niet anders dan een pizza, kabab, een Hamburger of een halve gebraden kip. Dit soort maaltijden is, zelfs in onze ogen belachelijk goedkoop. Twee hamburgers en een liter bronwater voor de prijs van 1,80 euro.
Je zou misschien wel wat anders kunnen krijgen maar de menukaarten waarop veel meer mogelijkheden staan zijn in het farsi en de man of vrouw achter de kassa kent de producten niet in het engels behalve dan: kabab, kip met rijst, pizza of Hamburger en om nou in de wilde weg iets op de kaart aan te wijzen?………

 

De tombe van Hafez. (Foto Flick/Fulvio's)

Dinsdag 8 mei

Vandaag zijn we bij de graftombe van de dichter des vaderlands Hafez geweest. De tombe is te vinden onder de naam Aramgah-e Hafez en ligt in een mooi aangelegde tuin. De tombe zelf is van marmer en is ingegraveerd met een gedicht van deze man en is geplaatst onder een koepel met pilaren. Het is ontzettend druk en hordes schoolkinderen verdringen zich rond de tombe om deze even aan te raken. In de tuin bevindt zich ook een theehuis en vanwege de hitte is het met name daar goed toeven. Het theehuis is gebouwd onder een aantal zware bomen die al het zonlicht tegenhouden en het is er zowaar koel.
Het is overigens opvallend hier in Shiraz dat in de grootste en drukste straat van Shiraz, de Zand-boulevard, de winkels allemaal op mannen gericht zijn. Het stikt hier van de schoenenwinkels, kledingwinkels, telefoon- en elektronicawinkels, allemaal voor mannen! Vrouwenzaken zijn er wel maar die moet je dan zoeken in het souterrain van een winkelcentrum of weggestopt achter in een van de grotere winkels.

Zo zijn er zoveel, in onze ogen, vreemde dingen. In de eerste plaats het chaotische verkeer en hachelijke onderneming voor een voetganger om de straat over te steken.
Waarom proberen ze ondanks je gezwaai en gebaren je toch nog van de sokken te rijden? Naar schatting 90% van de voertuigen zou in Nederland van de weg gehaald worden wegens technische gebreken.
Waarom staat men toe dat brommers en motoren over de drukke trottoirs dwars door het winkelende publiek rijden met ijzingwekkende snelheden? Waarom wordt er in de stad gereden met snelheden tot soms wel 100 kilometer per uur?
Waarom laat men, als men iets nieuws gekocht heeft van een nieuwe auto of een tv, alle plastic verpakkingsmateriaal er om heen zitten? Je zit dan naar een televisie te kijken met alle reclamestickers er nog op waardoor je 10-15% van je beeld mist. In de auto zit je op stoelen met plastic beschermhoezen zodat je binnen een kwartier een kletsnatte achterkant hebt. Waarom maken restaurants niet even een menukaart in het Engels?

Woensdag 9 mei

Vanmiddag met de bus naar Teheran. Behoorlijk uitgerust kwamen wij al de volgende ochtend om zes uur in Teheran aan. In de bus werden wij door twee  leuke meiden uitgenodigd om in het huis van hun broer het ontbijt te gebruiken. Het werd een gezellige morgen met veel gebabbel en muziek. De broer bouwt muziekinstrumenten en had een andere soort van snaarspanning uitgevonden, waardoor het stemmen een stuk gemakkelijker kon. Netty kreeg nog een mooie cd mee en om 12.00 uur gingen wij met de taxi naar ons hotel.

Wij werden direct uit onze droom gewekt van bijna 4 weken relaxte steden. De taxichauffeur reed als een bezetene en wurmde zich kris-kras door het drukke verkeer, daarbij niet nalatend om voetgangers zoveel mogelijk de stuipen op hun lijf te jagen door op ze in te rijden en op het laatste moment het stuur nog even om te gooien of te remmen.

Zelf je crisis oplossen!


Een week na de Griekse verkiezingen. Na drie mislukte formatiepogingen zijn nieuwe verkiezingen de volgende stap. Intussen gaan de Grieken zelf de crisis oplossen. De Grieken doen niet aan Catshuiszwijgstratego of Jankeeswandelgangenpimpampet, maar lossen hem op met een gezellig potje Crisismemorandumimplementatieganzenbord. Van regeringswege als placemat verstrekt aan alle kafeníons en taverna’s. Benodigd: een omgekeerd tric-tracspel en evenveel pionnen als spelers. Aantal spelers: onbeperkt. Start: de spelers gooien om beurten met hun dobbelsteen; wie wint, begint – op veld 1. Sommige velden hebben aparte regels: veld 7: vriend op bezoek – sla een beurt over; veld 19: kafeníonbezoek – sla twee beurten over; 31: even ‘iets regelen’ – sla drie beurten over; 52: IMF op bezoek – sla vier beurten over. Veld 58: wacht op de volgende verkiezingen – 10 juni.

Hoe verleng je visa?


Wij zijn zondag in Shiraz aangekomen en vandaag hebben wij ons voorgenomen de visa te verlengen. Dat gaat op de Aziatische manier als volgt:

’Ik ben een wereldverbeteraar’


Daniëlle Woestenburg

door Jeroen Dikker

ALKMAAR – Het is een sprong in het diepe voor student maatschappelijk werk en dienstverlening Daniëlle Woestenburg (25) uit Alkmaar. Vanaf juli tot augustus gaat zij naar Indonesië, samen met 22 andere Nederlandse studenten, om de plattelandsbevolking daar te ondersteunen met allerlei werkzaamheden.

Bijna vijf weken gaat Daniëlle aan het werk in een Indonesisch dorp op het eiland Java. Zij doet dit voor het Community Outreach Program (COP) van de Petra Christian University te Surabaya. Dit is een internationaal project dat elk jaar hulp biedt aan de plattelandsbevolking in Indonesië. Bij de 22 andere Nederlanders zit nog een deelnemer uit deze regio, Arno Bakker uit Alkmaar.

Windmolens ingenieus en praktisch


Het watermuseum in Yazd. (Foto Reibei/Flickr)

Al wandelend hebben wij donderdag 3 mei het watermuseum bezocht. Het is verbazend dat in deze stad Yazd, die bekend staat om het weinige water dat hier valt, al eeuwenlang zijn water haalt uit ondergrondse bronnen. Vroeger gebruikte men dat voor drinkwater maar tegenwoordig voor alle zaken waar water voor nodig is behalve drinkwater. Vaak moet je afdalen tot 20 of 30 meter onder de grond om aan water te komen.

Eerdere berichten

Schuddende minaretten


‘Olleke Bolleke’ op z’n Iraans…


Welkom bij Wereldeditie

Noordhollands Dagblad gaat de grenzen over en heeft vanaf nu een wereldeditie. Noord-Hollanders van over de hele wereld houden op deze site de bakermat dagelijks op de hoogte van hun nieuws. Als correspondenten reageren ze op nieuws ter plekke. Ook vormen zij een community van Noord-Hollandse avonturiers die bezoekers en elkaar informeren en vermaken.